W niewielkich Miechowicach Oławskich na Dolnym Śląsku znajdują się malownicze ruiny kościoła, którego historia sięga XIV w. Świątynia przestała być użytkowana po II wojnie światowej, a z biegiem lat została częściowo rozebrana i popadła w ruinę. Choć próby jej odbudowy zakończyły się niepowodzeniem, do dziś można dostrzec ślady dawnej świetności, w tym piękne płaskorzeźby nagrobne sprzed kilku stuleci. Przejeżdżając przez okolicę, postanowiłem zatrzymać się tutaj na dłużej, przyjrzeć się pozostałościom zabytkowej budowli i sprawdzić, co przetrwało do naszych czasów.
Miechowice Oławskie to niewielka miejscowość położona w województwie dolnośląskim, którą zamieszkuje nieco ponad 200 osób. Przejeżdżając niedawno przez tę okolicę, postanowiłem zatrzymać się tutaj na chwilę, a powodem były malownicze ruiny dawnego kościoła. Już wcześniej wiedziałem o istnieniu tego obiektu i od pewnego czasu miałem go na swojej liście miejsc do odwiedzenia. Dotychczas jednak nie było okazji, by przyjechać tutaj i zobaczyć go na własne oczy.
Kalendarz na 2027 r.
Jeśli ktoś ma jeszcze ochotę na mój autorski kalendarz ścienny na 2027 rok, serdecznie zapraszam!
Kalendarz składa się z 13 kart ze zdjęciami opuszczonych i zapomnianych miejsc, które odwiedziłem podczas swoich podróży. Każdej fotografii towarzyszy krótki opis prezentowanego obiektu, dzięki czemu można poznać nieco jego historię.
To nie tylko sposób na ozdobienie ściany, ale również ciekawy pomysł na prezent dla osób zainteresowanych historią, architekturą i odkrywaniem nieoczywistych miejsc.
Kalendarz ma format A3 pionowy – 32 × 45 cm.
13 kart – okładka + 12 miesięcy
12 zdjęć opuszczonych miejsc
Cena: 50 zł + koszt wysyłki
Jeśli ktoś chciałby mieć taki kalendarz u siebie na 2027 rok, zapraszam do komentarza lub wiadomości prywatnej.
szary-burek@gazeta.pl
Na szczęście tym razem się udało. Ruiny od razu przyciągnęły moją uwagę i zachęciły do bliższego przyjrzenia się temu, co pozostało z dawnej świątyni. Takie miejsca mają w sobie coś wyjątkowego, nawet jeśli od lat nie pełnią już swojej pierwotnej funkcji, wciąż można dostrzec ślady ich dawnej świetności. Zatrzymałem się więc na dłużej, żeby spokojnie obejrzeć pozostałości budowli i zrobić kilka zdjęć. To kolejny przykład miejsca, które nie znajduje się na głównych szlakach turystycznych, a mimo to potrafi zainteresować i skłonić do chwili refleksji nad upływem czasu.
Kościół znajduje się w centralnej części wsi, a jego historia sięga co najmniej XIV w. Pierwsze wzmianki o świątyni pochodzą z 1361 r., natomiast zachowane do dziś prezbiterium zostało wzniesione w XV stuleciu. W latach 30. XVI w. obiekt przejęli ewangelicy. Z czasem świątynię wzbogacano o kolejne elementy wyposażenia, w 1586 r. pojawiła się ambona, a w późniejszych latach chrzcielnica i nowy ołtarz. Kolejne istotne zmiany przyniosła przebudowa z 1881 r., w ramach której wzniesiono nową, ceglaną nawę oraz wieżę.
Kościół nie jest użytkowany od 1946 r.
Z czasem został częściowo rozebrany, a pozyskany materiał wykorzystano do innych celów. Świątynia zasłynęła przed laty również za sprawą znanego profesora, który zabrał z niej płyty nagrobne, tłumacząc to chęcią ich uratowania, i przechowywał je na swojej posesji. Na szczęście do dziś zachowało się kilka pięknych płaskorzeźb, które przypominają o dawnej świetności tego miejsca. To epitafia z XVI i XVII w.: Hansa von Pannwitz z żoną Barbarą, Caspara von Pannwitz oraz jego żony Mariany, a także Leonhardta von Tschirsky’ego z 1721. Dalsze losy zabytku pozostają nieznane. Wiadomo jedynie, że w 2000 r. Wojewódzki Konserwator Zabytków zabezpieczył zachowane fragmenty fresków.
W latach 80. XX w. pojawił się pomysł odbudowy świątyni. Konserwator zabytków postawił jednak konkretne wymagania, w tym konieczność wykonania kopuły i detali z oryginalnych materiałów. Nie udało się znaleźć wykonawców gotowych podjąć się takiego zadania, a przewidywane koszty remontu okazały się zbyt wysokie. Ostatecznie z planów odbudowy zrezygnowano. Dziś kościół pozostaje trwałą ruiną, zabezpieczoną między innymi środkami konserwatorskimi. Całość otacza mur cmentarny zbudowany z kamieni polnych.
